Reflectie

Met een zachte bries, valt de avond
rood als een dovende roos
eigenzinnig tot de laatste druppel kleur
die het leven tekent

Gedachten voeren langs verre oorden
diepe dalen en hoge passen
maar niemand kan zeggen waarvoor,
waarom of waardoor. Of toch?

In de schaduwen van het avondlicht
ligt de reflectie van ons bewustzijn
als een lange donkere uitlijning
van de wegen die gekozen waren

Nergens ter wereld dezelfde route
en toch eeuwig dezelfde paden
op weg naar datgene wat ons allen bindt
in ons diepste mens-zijn

Wat ons verslindt in onze diepste wensen
en wat ons raken zal
recht in het hart en in de ziel
waar het spook der verroering rondwaart
en de mens voor altijd veranderen zal.

 

B. Coppens

Tonpraten Cromvoirt 2017

“Hopelijk zijn jullie hier gekomen om jezelf dood te lachen, want dan krijgen wij het straks stervensdruk!”, aldus Tinus van begrafenisonderneming de Verassing. De tweede tonprater tijdens het tonpraten bleek werkzaam in een branche die niet leuker te maken is, maar wel duurder. Hiermee wist hij de zaal compleet krom van het lachen te krijgen. Hij volgde na Toos in de ton, welke Roderick van de Mortel ging vervangen als nieuwe burgemeester.

De derde tonprater, Gewon Bart, bleek een soort van ‘Cromvoirts trots’ te zijn. Hij kwam immers uit de kweekvijver van het jeugdtonpraten wat elk jaar een groot succes is en wat, zo was aan het publiek wederom te horen, ontzettend veel kwaliteit weet door te spelen richting het ‘grote’ tonpraten.  Bart wist als buurtbus chauffeur vele escapades en eigenaardigheden de revue te laten passeren wat ook zijn 2e keer officieel in de ton tot een groot succes maakte. Niet in de minste plaats zullen de tips van zijn vader hem hier ook bij geholpen hebben. Deze volgde daarom ook na Bart, als Kobus van de fanfare, met zijn zakzozie paraat.

In Kneutergat geen tonpraten zonder sketches en dit jaar was daarop geen uitzondering. De bezemschutterij van ‘Danst nog wa’ leverde de avond veegschoon op.  De voorste rijen kregen waar voor hun plaats. Het zou er nog lang stoffig blijven. Cv Hedde nog wa schotelde het publiek een unieke kijk op een schooldag op de Leidraad voor. Deze dag eindigde met een spetterende afscheidsmusical welke meteen ook het afscheid van de sketchgroep zou aankondigen… Of is er toch nog een vervolg?

Verdere sketches waren er in de vorm van ‘Kneutergat live’, waarin Onno en Albert een revue van Cromvoirts nieuws gaven met werkelijke live-tv. Helaas waren ook de reclameboodschappen live, wat de sentimentele en poëtische afsluiting van de sketch vroegtijdig verstoorde. Tot slot was er nog een bezoek van de Oostenrijkse Knackarshbrüder welke de zaal in Tiroler stemming wisten te krijgen en zelfs Frans wisten te verleiden tot het brengen van pullen bier, in plaats van een stapelglaasje. Dit alles in combinatie met de spontane presentatie van Rob Schuurmans, de voorstelronde van prinses Nomi, de muzikale klanken van d’n Overschot, de vele hulp achter de schermen en het geweldige publiek maakten het wederom tot een fantastische avond!

De IJzeren Man

IJzeren Man

Lopend langs de waterkant lijkt
de zomer niet voorbij, blijkt
het water immer klotsend spiegelen
bomen in het water
herinneren, de tijd verstrijkt
steeds later

De groene bomenrand steekt
de ondergaande zon af, hij bleekt
het parelwitte zand
liggend, aan de waterkant
oneindig

Tegelijktijdig

Lijkt de pittoreske haven zich
in de verte te ontpoppen, als een wig
in het landschap, wonderschoon
maar voor eenieder zo gewoon
en ontzettend vanzelfsprekend
alledaags

Genietend in elk seizoen, zo
lijkt het leven weer als toen
men onbezonnen leven kon
zonder de smet van
verongelijkte ego’s
dat maakt de IJzeren Man
tevens tijdloos.

Gepupliceerd in dorpsblad t Lantaerntje oktober 2016

Monarchie?!

Over gouden kastelen daken
waken zonnestralen trots
Als zij het ochtendgloren raken
blaken zij vast, als een rots

Royaal ontwaken, klokken klinken
blinken borden vol ontbijt
Met diamant laten verzinken
drinken uit kelken, geen respijt

Bezinken rijkdommen dan nooit?
Ooit zal het leven minder zijn
Maar vooralsnog met kroon getooid
volgt een bloed blauwe levenslijn

Verbolgd datgene wat hij wil
Kil is de macht hem ooit ontnomen
Mening is echter zijn pupil
wil hij er ooit voor uit gaan komen?

Stil blijven dromen, geen bedrog
Toch juicht het volk steeds maar weer
Men viert het mee en vooralsnog
Toch ook weer koningsdag dit keer

Alsnog een jaar vol monarchie
zie dat wat orangisten bindt
‘t spattert gouden euforie
verblind, kritiek maakt slechtgezind

Wie het mooie er van ziet
Schiet vol met landelijk allooi
Al staan voors en tegens quitte
Geniet, de monarchie is mooi!

Gepubliceerd in dorpsblad ‘t Lantaerntje editie april 2016

Drie kale mannen

Zaterdagavond in Tilburg centrum. De klok slaat half twee in de nacht, ik neem een laatste slok, zet mijn lege glas op de bar en begeef mij naar het toilet van de horecagelegenheid waar ik mij bevind. Een licht penetrante lucht van die avond veelvuldig gebruikte urinoirs treed mij tegemoet wanneer ik de klapdeur van het herentoilet open duw. Ik kijk naar links en de deur van het zitgedeelte van deze ruimte blijkt, zoals dat eigenlijk altijd lijkt te zijn bij een café-toilet, op slot te zitten. Rechts zie ik drie urinoirs en ik besluit de linkse te kiezen. Meteen komt er een tweede kale man op sportschoenen de toiletruimte binnen, welke de meest rechtste urinoir tot zijn werkterrein verkiest. Al snel ontstaat er een soort gesprek. De rechtse meneer gaat duidelijk af op vooroordelen en schat mij in als iemand die één en al oor is voor zijn verhaal. “Nederland gaat hard achteruit en het is allemaal de schuld van die vluchtelingen” was de kern van zijn verhaal. Tijdens zijn relaas besluit ik mij op belangrijkere zaken te richten. Ik mompel enkel dat ik hem verstaan heb. Op dat moment komt er een derde kale man de ruimte binnen, eveneens op sportschoenen. Gedwongen kiest hij het middelste urinoir. De rechtse man kijkt naar links en schat zijn kansen in. Door ons voorkomen wordt de man gesterkt in zijn verhaal. Hij hervat zijn meningsuiting en scherpt hem aan waarbij het er op neer komt dat “hij binnenkort maar eens een Kalasjnikov gaat kopen om ze een koekje van eigen deeg te geven, allemaal!” Het geluid van een doortrekkend toilet verstomd de laatste woorden van de rechtse man en hij verlaat zonder zijn handen te wassen de ruimte. De middelste man en ik kijken elkaar een kort moment zeer verbaasd aan. “Gelukkig zijn dat soort gekken de uitzonderingen” zegt hij. Waarmee ik zeker weet dat we hetzelfde geleerd hebben. Vooroordelen zijn veelal niet waar en er is zeker nog hoop. Hoop dat het merendeel van de Nederlanders gewoon vol menselijkheid zit, net als daar bij die drie kale mannen in dat Tilburgs toilet.

Column: Rond de 30

30 in zicht. Je gaat andere prioriteiten stellen. Andere nadrukken, ideeën en langzaam schik je jezelf in het lot van… de dertiger. Zo had ik met mezelf dit jaar op oudjaarsavond een goed voornemen afgesproken. 10 kg afvallen zodat ik er komende zomer in mijn bloemetjeszwembroek en Hawaii-blouse een beetje netjes op zou staan. Toen ik na 3 dagen heftig carnaval vieren, immers kun je als bijna 30-er op dat gebied ook steeds minder hebben, de weegschaal betrad had ik nog 15 kg te gaan. Absoluut een uitdaging voor de aankomende vastentijd! 40 dagen lang mezelf onttrekken aan de geneugten des levens, het alcoholische, het zoete, het zoute en het overdadige. Om mijn doorzettingsvermogen op de proef te stellen werden er dit jaar echter prompt een aantal carnavalsdagen in deze vastentijd toegevoegd. De optocht was op de zondag na carnaval omdat het dan beter weer was! Daarnaast valt deze nu niet tegelijk met de optocht in Den Bosch en kwam het thuisfront daarom met het idee dat we die optocht tijdens het halfvasten ook wel konden bezoeken. Twee topdagen zou je denken, maar staand op die weegschaal lijken de dagen vooral topzwaar.  En met die gedachte is ook mijn vasten-plan redelijk in het water gevallen. Helaas biedt sporten ook niet meer het soelaas dat je er van zou verwachten. Mijn avonden op de bank zijn heiliger dan die op het sportveld. Bij dit schrijven heb ik me er ook maar bij neergelegd. Ik loop deze zomer liever 3 weken voor schut op het strand, dan dat ik mezelf 11 maanden in het zweet loop tijdens het sporten. Het lot van de dertiger.

 

Gepubliceerd in ‘t Lantaerntje van februari 2016

Tonpraten Kneutergat 2016

Het tonpraten 2016 in Kneutergat, gehouden op 22 en 23 januari, was ook dit jaar weer zeer geslaagd. Een avond vol dubbelzinnigheid, humor, woordgrappen en traditie. Deze kenmerken zorgde er voor dat de zaal weer goed gevuld was met een positief en goedlachs publiek. De avond werd geopend met het bekend maken van een nieuwe carnavaleske prijs binnen het carnaval in Kneutergat, de Gerard Vorstenbosch Wisselbokaal. Na een moment van stilte mocht Prins Pelle met zijn gevolg het tonpraten officieel in gang zetten.

Tonpraters
“Het is pas een fist, als Tinus is gewist”. En mede daardoor was het goed dat Tinus de Gehaktballenkoning de avond opende. Zijn zelfgemaakte belofte was, evenals zijn zelfgemaakte gehaktballen, helemaal goed. Hij wist een prima opening te verzorgen waardoor de sfeer er al snel goed in zat. Verder wisten de volgende tonpraters de zaal deze sfeer goed vast te houden. Advocaat Do, de debuterende Thomas Boeve vanuit het jeugdtonpraten, wist ons nog mee te geven dat “ een goede advocaat linker is dan de rechter”. Slechts één van de vele rake grappen. De andere debutant vanuit het jeugdtonpraten, Bart van Kuijk jr., wist aan de rake grappen nog het element van geduld en stoïcijns kijken toe te voegen. Niet eenmaal vertrok zijn gezicht en niet eenmaal zette hij te vroeg in. Het bleek een gevaarlijk humoristische combinatie. Ook dit jaar waren de coryfeeën Mariélle Cales en Bart van Kuijk sr. weer aanwezig.  Daar waar Mariélle koos voor de sanitaire perikelen van ‘Toos van de Kakdoos’ nam Bart de rol aan van Kobus de jager die daarmee Cromvoirt prima op de kaart wist te zetten. Het lag immers “voorbij Den Bosch links”, maar niet te ver natuurlijk….

Sketches
De avond werd verder traditioneel ingevuld met sketches tussen de tonpraters door.  Actuele thema’s werden daarbij zeker niet geschuwd zo bleek bij sketchgroep ‘Danst nog wa’. Vol humor schetste zij een somber, en niet geheel hygiënisch, toekomstbeeld voor ouderen met alle bezuinigingen in de zorg. Sketchgroep ‘Hedde nog wa’ was vooral aan het ‘shinen’ op het podium terwijl zij een tweetal baby’s en een hond de humor aan het publiek lieten blootstellen. De derde sketchgroep ‘Un bietje van alles’ ging voor gezichtsbedrog. Met hun ‘restless legs’ lieten zij de zaal het onmogelijke geloven.

De avond werd zoals vanouds besloten met een spetterend einde waarin alle deelnemers en vrijwilligers op het podium in het zonnetje werden gezet. Bijzonder hierin was Johan Witlox die voor 26 deelnames uitvoerig bedankt werd. Het waren geslaagde avonden en het zou beide avonden nog lang onrustig blijven in Kneutergat…

Gepubliceerd in ‘t Lantaerntje editie januari 2016

Met gedachten gedicht

Afwijzing!

Terreur en haat, de wereld in shock.
Ineens zoveel onrecht
gevolg van woede en wrok.
Niet te bevatten, gewelddadig beslecht.
Geweld is geen optie, elke dood onterecht.

Dialoog!

Waarom zouden we?
‘Waarom ook niet?’
Zou het wat helpen?
‘Meer dan dit bloedvergiet!’
Is het bloeden te stelpen?
‘Velen vrezen van niet…’

Maar als we het niet proberen…
Een geweldloos gesprek.
Van en met elkaar leren,
geef elkaars mening een plek.

Maar ook,
gedachten…

Meeleven, meedenken,
bidden, huilen.
Liefdadigheid schenken,
Laat ons niet verschuilen.

Denk met je hart.
Laat liefde hier spreken.
En wij eren met smart,
allen die zijn bezweken.

en de realiteit?!

Wij zijn allen mensen,
Vrede en vrijheid groot goed,
Laat ons dat ook wensen
Wie goed doet, goed ontmoet.

Gepubliceerd in dorpsblad ’t Lantaerntje
Editie november 2015

Tijd

In tijdigheid verloren,
vergaan tot in vergetelheid.

Door tijd niets laten storen,
voor eenieder die zijn leven leidt.

Want het is de relativiteit,
van wat u rest.

De levensloop,
ultieme test.

Het doel en de manier ineen,
die richting in, daartoe, daarheen.

Maar het zal altijd tijdloos blijven,
het doel van onze levenslust.

Laat u niet door de tijd beklijven,
maar maak dat u uw leven kust.

Gepubliceerd in dorpsblad ‘t Lantaerntje
Editie oktober 2015