Kerstverhaal

Voor de kerstwandeling ‘Op weg naar Kerst’ ben ik gevraagd het kerstverhaal ‘op maat’ te schrijven. Hieronder het resultaat. 

 

Boodschap aan de reizigers

In den beginne was er licht en ook vanavond zal er voor u licht zijn. Het licht laat ons leven telkens weer leiden naar de meest mooie momenten. Ieder van ons is op zoek naar herinneringen in zijn leven en koestert deze. Vanavond is zo’n moment. Een moment waarop we allen terugdenken aan een van de meest magische dingen uit een mensenleven. De geboorte van een kind. Een mooi kind, een bijzonder kind, een heilig kind, een verlicht kind. Een kind van God! Maar eigenlijk een kind van ons allemaal. Vanavond gaat u beleven hoe bijzonder deze gebeurtenis was.

Boodschap aan Maria
In het plaatsje Nazareth, leefde een jonge vrouw die Maria heette. Ze was gelukkig gehuwd met een jonge timmerman, Jozef genaamd. Ze leefden samen en vooralsnog kinderloos. Tot op een dag de engel Gabriel door God gezonden werd. Met een bijzondere boodschap ging hij haar huis binnen. Hij sprak daar de wonderlijke woorden: “ Gegroet Maria, begenadigde van God, de heer is met je. God heeft je verkozen. Je zult zwanger worden en een zoon krijgen. Noem hem Jezus. Hij zal groots worden en tot in de eeuwigheid zal hij koning over zijn volk zijn”.

Maria schrok enorm van deze bijzondere boodschap. De gedachte een kind te krijgen zonder haar man Jozef deed haar huiveren. Gabriel stelde haar gerust. “De heilige geest zal komen en je beschermen. Het kind zal daarom heilig genoemd worden en ook je man Jozef zal hem zijn leven lang lief hebben. Ook je familielid Elisabet is in verwachting van een zoon, ondanks dat zij onvruchtbaar leek. Gods kracht is groots. Voor hem is alles mogelijk. “

Het vooruitzicht van een kind en de beschermende boodschap van Gabriel stelde Maria gerust. Met vertrouwen volgde daarom de beslissing om God te dienen. Gabriel knikte instemmend en verliet het huis. Maria met een blijde gedachte achterlatend.

Jozef krijgt bericht

Toen Jozef daarna van Maria te horen kreeg dat ze zwanger was begon hij aan alles te twijfelen.  Hij was er van overtuigd een lieve, trouwe en keurige vrouw te hebben. Maar ze waren nog niet eens getrouwd, en ze was al zwanger! De volgende dag ging ook in zijn werkplaats alles mis. Hij zaagde scheef, sloeg de plank mis en zijn houtwerk leek te versplinteren. Net als zijn toekomst. Die leek zo in duigen te vallen dat hij er aan dacht Maria te verlaten. Moe en met twijfels viel hij die avond in slaap.

Tijdens zijn slaap kreeg hij een droom. Een engel verscheen en deze verkondigde een verrassende boodschap. “Jozef, je had het juist. Maria is je trouw gebleven. God heeft haar juist gekozen om haar liefde en keurige leven. Daarom zal Maria de moeder worden van een kind van God, welke jullie Jezus moeten noemen”. Zelfverzekerd en vol van vertrouwen werd Jozef die ochtend daarna wakker. Hij wist nu dat het goed zou komen.

Maria op bezoek bij Elisabet

Niet lang na de boodschap van Gabriel ging Maria op reis, naar Elisabet. Haar nicht zou namelijk het beste begrijpen hoe zij zich zou voelen na de boodschap van Gabriel, deze had namelijk dezelfde boodschap gehad. Elisabet woonde in de bergen, in een stad in Judea. In de stad aangekomen zocht zij het huis van Zacharia en Elisabet op en ging naar binnen. Hier trof zij Elisabet aan en begroette haar. Elisabet begroette haar terug met de woorden:

“Wees gegroet Maria, vol van genade, de heer is met u. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is Jezus, de vrucht van uw schoot! “

Na deze woorden voelde Maria de aanwezigheid van de heilige geest welke haar met warmte vervulde. Nu wist ze zeker dat ze zwanger was van een heel bijzonder kind.

 

Boodschap van de keizer over de volkstelling

Het was in die tijd dat de toenmalige keizer, Augustus genaamd, een belangrijk besluit nam. Er zou een volkstelling komen. Hij liet de boodschap rond gaan dat alle inwoners van het Romeinse rijk zich moesten laten inschrijven. Dit kon niet zomaar, maar dit moest zich voltrekken in de plaats waar men vandaan kwam. Voor velen betekende dit vooral een barre tocht naar de plaats van herkomst. Zo ook voor Jozef en zijn inmiddels zwangere vrouw Maria. Voor hen betekende deze boodschap een reis naar Betlehem. De geboorteplaats van Jozef in Judea.

 

Jozef en Maria gaan op reis

De reis vanuit Nazareth naar Betlehem zou zeker een week gaan duren. Met Maria als hoogzwangere reisgenoot was de reis niet alleen oncomfortabel, maar zeer zeker ook gevaarlijk. Een barre tocht over stoffige, stenige wegen lag in het verschiet. Jozef besloot een ezel mee te nemen, zodat Maria niet de gehele weg te voet af zou moeten leggen. Zo gingen zij op pad, geteisterd door gure wind en kou. In de nachten vonden zij hun rust langs wegen of in boerenschuren, om de volgende ochtend weer vroeg verder te trekken in de hoop zo snel mogelijk hun doel te bereiken. Na dagen reizend doorgebracht te hebben bereikte zij eindelijk Betlehem. Helaas, de stad bleek druk bezocht en nergens was nog een plaats voor de nacht. Het feit dat Maria op het punt stond een kind te baren bleek niets uit te maken. Uiteindelijk, na de zoveelste afwijzing, wees iemand hen een stal. Daar zouden zij in elk geval beschutting en wat warmte kunnen vinden. Het was in die stal dat Jezus werd geboren. Van de voederbak, gevuld met stro, werd zijn wieg gemaakt. Aan de hemel zou die avond een ster schitteren om dit heugelijke feit te markeren.

 

Engelen bezoeken de herders

De schitterende ster aan de donkere hemel werd in de wijde omgeving opgemerkt. Zo ook door de herders die in een nabijgelegen veld hun kuddes bewaakten. Terwijl zij naar de hemel opkeken leek de ster steeds feller te schijnen en meer te gaan schitteren. Alsof het een droom leek, verscheen daar plots een engel in het witte licht. De herders schrokken, maar de engel stelde hen al snel gerust.

 

Hij had een bijzondere boodschap bij. De engel vertelde hen dat vlakbij, in een simpele stal in Betlehem een redder van alle mensen geboren was. Een zoon van God, Jezus genaamd, zou gewikkeld in doeken in een kribbe liggen. De herders haastten zich hierop naar de stal, om de jonge koning met een bezoek te vereren. Bij de stal aangekomen waren ook zij vol van geluk.  Zij vertelden daar de woorden van de engel welke benadrukten hoe bijzonder het kind in de kribbe was.

 

De drie wijzen
De stralen van de ster welke boven de stal stond reikte ver. Ook in het oosten werd hij gezien door Balthasar, Kaspar en Melchior. Drie wijzen welke de betekenis van de ster dachten te kennen. Zij verwachtten dat de koning der Joden geboren zou zijn en besloten om op weg te gaan. Koning Herodes hoorde het nieuws en reisdoel van de drie wijzen en eiste van hen dat zij met informatie over de nieuwe koning terug zouden keren.

Bij de stal aangekomen hadden zij geschenken bij om het kind in de kribbe te eren. Zij gaven hem goud, wierook en mirre. Die nacht brachten zij in de stal door, alwaar zij een droom kregen. God gaf hen de boodschap niet terug te keren naar koning Herodes, maar hun eigen weg te kiezen. Zo vertrokken zij uiteindelijk via een andere route weer naar hun huis. Met dit geschenk, het niet verraden van het kind, redde zij het leven van de jonge Jezus.

 

 

 

Reflectie

Met een zachte bries, valt de avond
rood als een dovende roos
eigenzinnig tot de laatste druppel kleur
die het leven tekent

Gedachten voeren langs verre oorden
diepe dalen en hoge passen
maar niemand kan zeggen waarvoor,
waarom of waardoor. Of toch?

In de schaduwen van het avondlicht
ligt de reflectie van ons bewustzijn
als een lange donkere uitlijning
van de wegen die gekozen waren

Nergens ter wereld dezelfde route
en toch eeuwig dezelfde paden
op weg naar datgene wat ons allen bindt
in ons diepste mens-zijn

Wat ons verslindt in onze diepste wensen
en wat ons raken zal
recht in het hart en in de ziel
waar het spook der verroering rondwaart
en de mens voor altijd veranderen zal.

 

B. Coppens

Tonpraten Cromvoirt 2017

“Hopelijk zijn jullie hier gekomen om jezelf dood te lachen, want dan krijgen wij het straks stervensdruk!”, aldus Tinus van begrafenisonderneming de Verassing. De tweede tonprater tijdens het tonpraten bleek werkzaam in een branche die niet leuker te maken is, maar wel duurder. Hiermee wist hij de zaal compleet krom van het lachen te krijgen. Hij volgde na Toos in de ton, welke Roderick van de Mortel ging vervangen als nieuwe burgemeester.

De derde tonprater, Gewon Bart, bleek een soort van ‘Cromvoirts trots’ te zijn. Hij kwam immers uit de kweekvijver van het jeugdtonpraten wat elk jaar een groot succes is en wat, zo was aan het publiek wederom te horen, ontzettend veel kwaliteit weet door te spelen richting het ‘grote’ tonpraten.  Bart wist als buurtbus chauffeur vele escapades en eigenaardigheden de revue te laten passeren wat ook zijn 2e keer officieel in de ton tot een groot succes maakte. Niet in de minste plaats zullen de tips van zijn vader hem hier ook bij geholpen hebben. Deze volgde daarom ook na Bart, als Kobus van de fanfare, met zijn zakzozie paraat.

In Kneutergat geen tonpraten zonder sketches en dit jaar was daarop geen uitzondering. De bezemschutterij van ‘Danst nog wa’ leverde de avond veegschoon op.  De voorste rijen kregen waar voor hun plaats. Het zou er nog lang stoffig blijven. Cv Hedde nog wa schotelde het publiek een unieke kijk op een schooldag op de Leidraad voor. Deze dag eindigde met een spetterende afscheidsmusical welke meteen ook het afscheid van de sketchgroep zou aankondigen… Of is er toch nog een vervolg?

Verdere sketches waren er in de vorm van ‘Kneutergat live’, waarin Onno en Albert een revue van Cromvoirts nieuws gaven met werkelijke live-tv. Helaas waren ook de reclameboodschappen live, wat de sentimentele en poëtische afsluiting van de sketch vroegtijdig verstoorde. Tot slot was er nog een bezoek van de Oostenrijkse Knackarshbrüder welke de zaal in Tiroler stemming wisten te krijgen en zelfs Frans wisten te verleiden tot het brengen van pullen bier, in plaats van een stapelglaasje. Dit alles in combinatie met de spontane presentatie van Rob Schuurmans, de voorstelronde van prinses Nomi, de muzikale klanken van d’n Overschot, de vele hulp achter de schermen en het geweldige publiek maakten het wederom tot een fantastische avond!

De IJzeren Man

IJzeren Man

Lopend langs de waterkant lijkt
de zomer niet voorbij, blijkt
het water immer klotsend spiegelen
bomen in het water
herinneren, de tijd verstrijkt
steeds later

De groene bomenrand steekt
de ondergaande zon af, hij bleekt
het parelwitte zand
liggend, aan de waterkant
oneindig

Tegelijktijdig

Lijkt de pittoreske haven zich
in de verte te ontpoppen, als een wig
in het landschap, wonderschoon
maar voor eenieder zo gewoon
en ontzettend vanzelfsprekend
alledaags

Genietend in elk seizoen, zo
lijkt het leven weer als toen
men onbezonnen leven kon
zonder de smet van
verongelijkte ego’s
dat maakt de IJzeren Man
tevens tijdloos.

Gepupliceerd in dorpsblad t Lantaerntje oktober 2016

Monarchie?!

Over gouden kastelen daken
waken zonnestralen trots
Als zij het ochtendgloren raken
blaken zij vast, als een rots

Royaal ontwaken, klokken klinken
blinken borden vol ontbijt
Met diamant laten verzinken
drinken uit kelken, geen respijt

Bezinken rijkdommen dan nooit?
Ooit zal het leven minder zijn
Maar vooralsnog met kroon getooid
volgt een bloed blauwe levenslijn

Verbolgd datgene wat hij wil
Kil is de macht hem ooit ontnomen
Mening is echter zijn pupil
wil hij er ooit voor uit gaan komen?

Stil blijven dromen, geen bedrog
Toch juicht het volk steeds maar weer
Men viert het mee en vooralsnog
Toch ook weer koningsdag dit keer

Alsnog een jaar vol monarchie
zie dat wat orangisten bindt
‘t spattert gouden euforie
verblind, kritiek maakt slechtgezind

Wie het mooie er van ziet
Schiet vol met landelijk allooi
Al staan voors en tegens quitte
Geniet, de monarchie is mooi!

Gepubliceerd in dorpsblad ‘t Lantaerntje editie april 2016

Drie kale mannen

Zaterdagavond in Tilburg centrum. De klok slaat half twee in de nacht, ik neem een laatste slok, zet mijn lege glas op de bar en begeef mij naar het toilet van de horecagelegenheid waar ik mij bevind. Een licht penetrante lucht van die avond veelvuldig gebruikte urinoirs treed mij tegemoet wanneer ik de klapdeur van het herentoilet open duw. Ik kijk naar links en de deur van het zitgedeelte van deze ruimte blijkt, zoals dat eigenlijk altijd lijkt te zijn bij een café-toilet, op slot te zitten. Rechts zie ik drie urinoirs en ik besluit de linkse te kiezen. Meteen komt er een tweede kale man op sportschoenen de toiletruimte binnen, welke de meest rechtste urinoir tot zijn werkterrein verkiest. Al snel ontstaat er een soort gesprek. De rechtse meneer gaat duidelijk af op vooroordelen en schat mij in als iemand die één en al oor is voor zijn verhaal. “Nederland gaat hard achteruit en het is allemaal de schuld van die vluchtelingen” was de kern van zijn verhaal. Tijdens zijn relaas besluit ik mij op belangrijkere zaken te richten. Ik mompel enkel dat ik hem verstaan heb. Op dat moment komt er een derde kale man de ruimte binnen, eveneens op sportschoenen. Gedwongen kiest hij het middelste urinoir. De rechtse man kijkt naar links en schat zijn kansen in. Door ons voorkomen wordt de man gesterkt in zijn verhaal. Hij hervat zijn meningsuiting en scherpt hem aan waarbij het er op neer komt dat “hij binnenkort maar eens een Kalasjnikov gaat kopen om ze een koekje van eigen deeg te geven, allemaal!” Het geluid van een doortrekkend toilet verstomd de laatste woorden van de rechtse man en hij verlaat zonder zijn handen te wassen de ruimte. De middelste man en ik kijken elkaar een kort moment zeer verbaasd aan. “Gelukkig zijn dat soort gekken de uitzonderingen” zegt hij. Waarmee ik zeker weet dat we hetzelfde geleerd hebben. Vooroordelen zijn veelal niet waar en er is zeker nog hoop. Hoop dat het merendeel van de Nederlanders gewoon vol menselijkheid zit, net als daar bij die drie kale mannen in dat Tilburgs toilet.

Column: Rond de 30

30 in zicht. Je gaat andere prioriteiten stellen. Andere nadrukken, ideeën en langzaam schik je jezelf in het lot van… de dertiger. Zo had ik met mezelf dit jaar op oudjaarsavond een goed voornemen afgesproken. 10 kg afvallen zodat ik er komende zomer in mijn bloemetjeszwembroek en Hawaii-blouse een beetje netjes op zou staan. Toen ik na 3 dagen heftig carnaval vieren, immers kun je als bijna 30-er op dat gebied ook steeds minder hebben, de weegschaal betrad had ik nog 15 kg te gaan. Absoluut een uitdaging voor de aankomende vastentijd! 40 dagen lang mezelf onttrekken aan de geneugten des levens, het alcoholische, het zoete, het zoute en het overdadige. Om mijn doorzettingsvermogen op de proef te stellen werden er dit jaar echter prompt een aantal carnavalsdagen in deze vastentijd toegevoegd. De optocht was op de zondag na carnaval omdat het dan beter weer was! Daarnaast valt deze nu niet tegelijk met de optocht in Den Bosch en kwam het thuisfront daarom met het idee dat we die optocht tijdens het halfvasten ook wel konden bezoeken. Twee topdagen zou je denken, maar staand op die weegschaal lijken de dagen vooral topzwaar.  En met die gedachte is ook mijn vasten-plan redelijk in het water gevallen. Helaas biedt sporten ook niet meer het soelaas dat je er van zou verwachten. Mijn avonden op de bank zijn heiliger dan die op het sportveld. Bij dit schrijven heb ik me er ook maar bij neergelegd. Ik loop deze zomer liever 3 weken voor schut op het strand, dan dat ik mezelf 11 maanden in het zweet loop tijdens het sporten. Het lot van de dertiger.

 

Gepubliceerd in ‘t Lantaerntje van februari 2016

Tonpraten Kneutergat 2016

Het tonpraten 2016 in Kneutergat, gehouden op 22 en 23 januari, was ook dit jaar weer zeer geslaagd. Een avond vol dubbelzinnigheid, humor, woordgrappen en traditie. Deze kenmerken zorgde er voor dat de zaal weer goed gevuld was met een positief en goedlachs publiek. De avond werd geopend met het bekend maken van een nieuwe carnavaleske prijs binnen het carnaval in Kneutergat, de Gerard Vorstenbosch Wisselbokaal. Na een moment van stilte mocht Prins Pelle met zijn gevolg het tonpraten officieel in gang zetten.

Tonpraters
“Het is pas een fist, als Tinus is gewist”. En mede daardoor was het goed dat Tinus de Gehaktballenkoning de avond opende. Zijn zelfgemaakte belofte was, evenals zijn zelfgemaakte gehaktballen, helemaal goed. Hij wist een prima opening te verzorgen waardoor de sfeer er al snel goed in zat. Verder wisten de volgende tonpraters de zaal deze sfeer goed vast te houden. Advocaat Do, de debuterende Thomas Boeve vanuit het jeugdtonpraten, wist ons nog mee te geven dat “ een goede advocaat linker is dan de rechter”. Slechts één van de vele rake grappen. De andere debutant vanuit het jeugdtonpraten, Bart van Kuijk jr., wist aan de rake grappen nog het element van geduld en stoïcijns kijken toe te voegen. Niet eenmaal vertrok zijn gezicht en niet eenmaal zette hij te vroeg in. Het bleek een gevaarlijk humoristische combinatie. Ook dit jaar waren de coryfeeën Mariélle Cales en Bart van Kuijk sr. weer aanwezig.  Daar waar Mariélle koos voor de sanitaire perikelen van ‘Toos van de Kakdoos’ nam Bart de rol aan van Kobus de jager die daarmee Cromvoirt prima op de kaart wist te zetten. Het lag immers “voorbij Den Bosch links”, maar niet te ver natuurlijk….

Sketches
De avond werd verder traditioneel ingevuld met sketches tussen de tonpraters door.  Actuele thema’s werden daarbij zeker niet geschuwd zo bleek bij sketchgroep ‘Danst nog wa’. Vol humor schetste zij een somber, en niet geheel hygiënisch, toekomstbeeld voor ouderen met alle bezuinigingen in de zorg. Sketchgroep ‘Hedde nog wa’ was vooral aan het ‘shinen’ op het podium terwijl zij een tweetal baby’s en een hond de humor aan het publiek lieten blootstellen. De derde sketchgroep ‘Un bietje van alles’ ging voor gezichtsbedrog. Met hun ‘restless legs’ lieten zij de zaal het onmogelijke geloven.

De avond werd zoals vanouds besloten met een spetterend einde waarin alle deelnemers en vrijwilligers op het podium in het zonnetje werden gezet. Bijzonder hierin was Johan Witlox die voor 26 deelnames uitvoerig bedankt werd. Het waren geslaagde avonden en het zou beide avonden nog lang onrustig blijven in Kneutergat…

Gepubliceerd in ‘t Lantaerntje editie januari 2016

Met gedachten gedicht

Afwijzing!

Terreur en haat, de wereld in shock.
Ineens zoveel onrecht
gevolg van woede en wrok.
Niet te bevatten, gewelddadig beslecht.
Geweld is geen optie, elke dood onterecht.

Dialoog!

Waarom zouden we?
‘Waarom ook niet?’
Zou het wat helpen?
‘Meer dan dit bloedvergiet!’
Is het bloeden te stelpen?
‘Velen vrezen van niet…’

Maar als we het niet proberen…
Een geweldloos gesprek.
Van en met elkaar leren,
geef elkaars mening een plek.

Maar ook,
gedachten…

Meeleven, meedenken,
bidden, huilen.
Liefdadigheid schenken,
Laat ons niet verschuilen.

Denk met je hart.
Laat liefde hier spreken.
En wij eren met smart,
allen die zijn bezweken.

en de realiteit?!

Wij zijn allen mensen,
Vrede en vrijheid groot goed,
Laat ons dat ook wensen
Wie goed doet, goed ontmoet.

Gepubliceerd in dorpsblad ’t Lantaerntje
Editie november 2015